ระหว่างการเตรียมการสำหรับการลุกฮือทั่วไป ประชาชนจากทุกกลุ่มชาติพันธุ์ในจังหวัด เตวียนกวาง ได้ร่วมกันบริจาคอาหาร เสบียง และก่อสร้างค่ายและบ้านพักให้แก่หน่วยงานส่วนกลาง ขณะเดียวกัน กองกำลังทหารท้องถิ่นก็ได้รับการจัดกำลังเพิ่มการลาดตระเวน รักษาความปลอดภัย และรักษาความปลอดภัย เพื่อให้มั่นใจว่าผู้นำและหน่วยงานสำคัญต่างๆ จะได้รับความปลอดภัยสูงสุด...
คณะผู้แทนรัฐสภานครโฮจิมินห์และจังหวัด เบ๊นแตร (เก่า) เยี่ยมชมและจุดธูปที่โบราณสถานกระท่อมนานัว |
นายเหงียน วัน ลอง อายุมากกว่า 93 ปีในปีนี้ ณ หมู่บ้านเล ตำบลมินห์ ถั่น เล่าว่า “เมื่อเกิดการจลาจลที่ถั่นลา ท่านยังหนุ่มอยู่ แต่ท่านยังคงจำบรรยากาศอันร้อนระอุและเร่งด่วนของการจลาจลได้ เพื่อเตรียมการสำหรับการจลาจลที่ถั่นลา ผู้นำการปฏิวัติได้ประจำการอยู่ในบ้านของประชาชนเพื่อปฏิบัติการลับล่วงหน้า และได้รับการปกป้องและสนับสนุนจากประชาชน ซึ่งมอบอาหารและเสบียงที่ดีที่สุดให้แก่กองทัพ เมื่อการจลาจลปะทุขึ้นอย่างสำเร็จ ทุกคนต่างมีความสุข เพราะนับจากนี้เป็นต้นไป อำนาจของลัทธิอาณานิคมและระบบศักดินาได้ถูกยกเลิกไปแล้ว…”
ที่เมืองเตินเตราว มีเหตุการณ์สำคัญๆ มากมายของประเทศเกิดขึ้น เช่น การประชุมใหญ่พรรคชาติ (13-15 สิงหาคม 2488) และการประชุมสมัชชาแห่งชาติ (16-17 สิงหาคม 2488) ซึ่งได้ตัดสินประเด็นสำคัญ สั่งการให้มีการลุกฮือขึ้นต่อต้าน และระดมพลประชาชนทั่วประเทศลุกขึ้นยึดอำนาจ เหตุการณ์สำคัญทางประวัติศาสตร์เหล่านี้ยืนยันบทบาทและจุดยืนทางยุทธศาสตร์ของเตวียนกวางอย่างชัดเจน
ตามเอกสารทางประวัติศาสตร์ ในช่วงการปฏิวัติเดือนสิงหาคม เตวียนกวางเป็นพื้นที่ที่สร้างฐานเสียง ทางการเมือง ที่แข็งแกร่งได้อย่างรวดเร็ว และประสบความสำเร็จในการก่อการจลาจลยึดอำนาจในระดับตำบลและอำเภอได้เร็วที่สุดในประเทศ ด้วยเหตุนี้ จึงสอดคล้องกับข้อกำหนดและเงื่อนไขที่ผู้นำเหงียนอ้ายก๊วกและคณะกรรมการกลางพรรคจะกลับมาอยู่และนำพาการปฏิวัติเดือนสิงหาคมไปสู่ชัยชนะ
ในคืนวันที่ 10 มีนาคม ค.ศ. 1945 การลุกฮือของกองทัพแทงลาได้รับชัยชนะ นับเป็นการลุกฮือของกลุ่มชนที่ได้รับชัยชนะครั้งแรกในประเทศ ต่อมากลุ่มกบฏได้โจมตีป้อมดังเชา ต่อมาในวันที่ 14 มีนาคม ค.ศ. 1945 ป้อมดังเชาของข้าศึกก็พ่ายแพ้ ต่อมาในวันที่ 16 มีนาคม ค.ศ. 1945 เขตตูโดและคณะกรรมการปฏิวัติเฉพาะกาลเขตตูโดได้รับการจัดตั้งขึ้น นับเป็นรัฐบาลระดับอำเภอชุดแรกของจังหวัดเตวียนกวางและของทั้งประเทศ นับเป็นก้าวสำคัญในการปฏิวัติปลดปล่อยชาติในจังหวัดเตวียนกวาง
จากที่นี่ กองทัพกอบกู้ชาติและกองกำลังป้องกันตนเองได้แยกออกเป็นหลายกลุ่มและกระจายกำลังออกไปในทิศทางต่างๆ เพื่อสนับสนุนและนำพาประชาชนให้ลุกขึ้นมายึดอำนาจ ขยายพื้นที่ปลดปล่อยให้กว้างขึ้น ในวันที่ 21 พฤษภาคม ค.ศ. 1945 หลังจากการเดินทางอันยาวนานจากปาคโป (กาวบั่ง) ผู้นำเหงียนอ้ายก๊วกก็เดินทางมาถึงเตินเจิ๋น (เซินเซือง)
ณ ที่แห่งนี้ พระองค์ทรงบัญชาการจัดตั้งเขตปลดปล่อย ครอบคลุมจังหวัดกาวบั่ง บั๊กก่าน ไทเหงียน เตวียนกวาง ห่าซาง และลางเซิน เตินเตราได้รับเลือกอย่างเป็นทางการให้เป็นศูนย์กลางของเขตปลดปล่อย เป็นศูนย์กลางของผู้นำกลุ่มต่อต้านญี่ปุ่นและกอบกู้ชาติทั่วประเทศ นอกจากนี้ ณ ที่แห่งนี้ ณ เตินเตรา เหตุการณ์สำคัญต่างๆ มากมายได้เกิดขึ้น ซึ่งตัดสินชะตากรรมของชาติ นำไปสู่การลุกฮือครั้งใหญ่เพื่อยึดอำนาจทั่วประเทศในเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2488
โดยเฉพาะอย่างยิ่งในช่วงเวลาแห่งวีรกรรมเหล่านั้น แม้จะมีความยากลำบากมากมาย แต่ชาวเตวียนกวางก็ได้อุทิศทรัพยากรมนุษย์และทรัพยากรวัตถุอย่างมากมาย โดยเฉพาะอย่างยิ่งการร่วมกันปกป้องและรับประกันความปลอดภัยสูงสุดของผู้นำ คณะปฏิวัติ และหน่วยงานส่วนกลาง ตั้งแต่เดือนพฤษภาคมถึงสิงหาคม พ.ศ. 2488 ประชาชนจากทุกกลุ่มชาติพันธุ์ในจังหวัดเตวียนกวางได้สนับสนุนและส่งมอบอาหารกว่า 100 ตันให้แก่เมืองเตินเจิร์ว ซึ่งรวมถึงข้าวเปลือก ข้าวสาร ข้าวโพด ควาย วัว หมู ไก่ เป็ด ผัก พืชหัว ผลไม้ และเกลือจำนวนหลายตัน (ในขณะนั้น เกลือ 1 กิโลกรัมสามารถแลกเปลี่ยนกับข้าวได้มากกว่า 10 กิโลกรัม) นอกจากนี้ ประชาชนยังสนับสนุนวันทำงาน ไม้ ไม้ไผ่ หวาย และใบปาล์ม เพื่อสร้างค่ายและบ้านพักให้แก่หน่วยงานส่วนกลางอีกด้วย
นักวิทยาศาสตร์และนักวิจัยด้านประวัติศาสตร์ต่างเห็นพ้องต้องกันว่า เมืองหลวงของเขตปลดปล่อยซึ่งมีเตินเตรา (เซินเดือง) เป็นศูนย์กลาง มีบทบาทสำคัญอย่างยิ่งต่อความสำเร็จของการปฏิวัติเดือนสิงหาคม และเป็นศูนย์กลางในการกำกับดูแลการลุกฮือทั่วไปเพื่อยึดอำนาจทั่วประเทศได้สำเร็จ
บทความและภาพ: Huy Hoang
ที่มา: https://baotuyenquang.com.vn/80-nam-cach-mang-thang-8-va-quoc-khanh-2-9/202508/tuyen-quang-nhung-ngay-dau-cach-mang-4fc6c70/
การแสดงความคิดเห็น (0)