เมื่อวานนี้ (24 สิงหาคม) ฮานอย ดูเหมือนจะแต่งตัวด้วยเทศกาล
ตั้งแต่เช้าตรู่ ผู้คนจากทั่วสารทิศหลั่งไหลเข้ามาบนถนนสายกลางเพื่อรอขบวนพาเหรดและการเดินขบวนเฉลิมฉลองวันชาติครบรอบ 80 ปี ถนนตรังถี ซึ่งปกติจะแคบและเล็ก กลับกลายเป็นถนนที่คับคั่งไปด้วยผู้คน เบียดเสียดกันแน่นขนัดสองข้างทาง ทุกคนต่างรอคอยอย่างใจจดใจจ่อให้กองทัพอันทรงเกียรติเคลื่อนผ่าน
ม้านั่งที่แข็งแรงเหล่านี้ทำโดยเจ้าของร้านเครื่องปั้นดินเผาและนำมาให้ประชาชนได้ใช้ฟรี
เราเบียดเสียดฝ่าฝูงชน รู้สึกถึงความตื่นเต้น มีชายชรายืนพิงไม้เท้า ตาหรี่ลงเพราะแสงแดดแต่ก็ยังคงอดทน มีเด็กๆ ยืนบนบ่าพ่อ โบกธงเล็กๆ ความภาคภูมิใจฉายชัดในดวงตาทุกคู่ แต่กว่าจะถึงช่วงเวลาที่รอคอยนั้น ผู้คนหลายพันคนต้องยืนเบียดเสียดกันเป็นชั่วโมงๆ ท่ามกลางความร้อนระอุ
แล้วจู่ๆ ก็มีสิ่งไม่คาดคิดปรากฏขึ้น ทำให้เราหยุดเดิน ริมถนนเล็กๆ มีม้านั่งไม้สองแถว เพียงพอสำหรับนั่งได้ประมาณ 50 คน ผู้สูงอายุพัดพัดอย่างสบายๆ ผู้หญิงอุ้มลูกๆ นั่งลง เด็กๆ ส่งเสียงพูดคุยกันพลางโบกธงสีแดงประดับดาวสีเหลือง ธงเหล่านั้นไม่ได้ซื้ออย่างรีบร้อนจากพ่อค้าแม่ค้าริมถนน แต่เจ้าของร้านเครื่องปั้นดินเผาเล็กๆ บนถนนสายนี้แจกฟรี
เขาชื่อคอย อายุประมาณ 45 ปี รูปร่างกำยำล่ำสัน เราเข้าไปถามเขา แต่ตอนแรกเขาโบกมือแล้วยิ้ม “ไม่มีอะไรจะเล่าหรอก ผมทำเพราะรู้สึกว่ามันสนุก” หลังจากอ้อนวอนอยู่นาน เขาจึงยอมพูดบ้างเล็กน้อย
คุณข่อย - เจ้าของร้าน.
เขาเล่าว่าเมื่อไม่กี่วันที่ผ่านมา ระหว่างการฝึกอบรมทั่วไปครั้งแรก เขาเห็นผู้สูงอายุและเด็กๆ นั่งเบียดเสียดกันหน้าร้านอย่างเหนื่อยล้า ความคิดนี้ผุดขึ้นมาในใจ “ผมจะทำเก้าอี้สักสองสามแถวเพื่อให้พวกเขานั่งได้สะดวกขึ้น และรองรับคนได้มากขึ้น” ดังนั้น เขาจึงใช้ประโยชน์จากช่วงเวลาที่ร้านว่าง เขาจึงได้เลื่อย ประกอบ และประกอบเก้าอี้ยาวสองแถวด้วยตัวเอง ไม่เพียงเท่านั้น เขายังสั่งธงเล็กๆ หลายร้อยผืนมาแจกให้ทุกคนอีกด้วย
ตอนแรกผมตั้งใจจะซื้อธงเล็กๆ มาขายให้คนทั่วไปในราคาที่เหมาะสม แล้วให้พนักงานของผมทำเอง ผมเห็นคนขายธงผืนละ 10,000 ดอง ซึ่งแพงเกินไป ถ้าขายส่งราคาจะอยู่ที่ 2-3,000 ดอง ผมขายผืนละ 5,000 ดอง ถ้าซื้อ 3 ผืน แถมฟรี 1 ผืน" เขากล่าว
แต่แล้วเมื่อเขาเห็นผู้คนมารวมตัวกันอย่างมีความสุขหน้าร้าน เขาก็เปลี่ยนใจ เลิกขายแล้ว... ให้ยืมไป เขาแจกธงเล็กๆ ประมาณ 200 ผืนให้กับผู้คน
เมื่อเราถามว่า "จะเกิดอะไรขึ้นถ้าคนยืมเงินแล้วไม่คืน" เขาหัวเราะและตอบว่า "ถ้ามันหาย ก็จบ!"
รูปภาพน่ารักๆจากทางร้าน
ไม่เพียงเท่านั้น เขายังเปิดร้านให้ผู้คนเข้าห้องน้ำได้ฟรีอีกด้วย จากนั้นเขาก็เตรียมน้ำดื่มบรรจุขวดเย็นๆ กรองไว้ให้ทุกคนได้ดื่ม ชายวัยกลางคนคนหนึ่งเล่าให้เราฟังอย่างซาบซึ้งว่า "ท่ามกลางอากาศร้อนอบอ้าว ผมได้ดื่มน้ำเย็นๆ โดยไม่ต้องเสียเงินแม้แต่สตางค์แดงเดียว ผมรู้สึกซาบซึ้งใจในความมีน้ำใจของเขามาก"
คนหนุ่มสาวต่างตื่นเต้นกับบันไดไม้ที่คุณคอยนำออกมาจากร้าน เพื่อให้ใครก็ตามที่อยากถ่ายวิดีโอหรือถ่ายรูปสามารถปีนขึ้นไปหามุมที่สูงขึ้นได้ เสียงหัวเราะและเสียงพูดคุยดังก้องไปทั่ว ขณะที่คนหนุ่มสาวปีนขึ้นไปทีละคน คนข้างล่างถือโทรศัพท์ คนข้างบนถือโทรศัพท์
ที่สำคัญกว่านั้น การกระทำของนายคอยยังแพร่กระจายไปยังบาร์ใกล้เคียงอีกด้วย เมื่อเห็นความสำคัญของการกระทำของเขา เจ้าของบาร์จึงเปิดห้องน้ำให้ผู้คนใช้ฟรี
ท่ามกลางฝูงชนที่แน่นขนัด การกระทำเล็กๆ น้อยๆ เหล่านั้นกลับกลายเป็นคุณค่ามหาศาล ชายชราคนหนึ่งนั่งลงพัก มือสั่นระริกขณะวางธงไว้บนตัก น้ำตาคลอเบ้า “ฉันไม่เคยคิดเลยว่าวันหนึ่งจะได้มานั่งตรงนี้ ดูขบวนพาเหรด แล้วให้คนแปลกหน้ามาช่วยดูแลที่พัก” เด็กๆ ต่างชูธงอย่างไร้เดียงสา “เขาให้มา ฉันจะโบกธงให้เมื่อขบวนผ่านไป”
เขาได้แจกธงนับร้อยผืนให้กับผู้คนโดยไม่คิดค่าใช้จ่าย
ท่ามกลางเสียงเพลงอันคึกคักและเสียงฝีเท้าเดินขบวนอันเป็นจังหวะบนท้องถนน ภาพของชายผู้ยืนอยู่เงียบๆ ด้านหลังแถวเก้าอี้และธงก็ยิ่งอบอุ่นขึ้น คุณคอยไม่ได้พูดอะไรมากนัก และไม่ได้คาดหวังว่าจะมีใครจำได้ เขาเพียงยิ้มและกล่าวสั้นๆ ว่า "ผมทำเพราะผมชอบ เพราะผมรู้สึกมีความสุข แค่นั้นเอง"
เราออกจากตรังทีเมื่อขบวนพาเหรดสิ้นสุดลง แต่เสียงสะท้อนยังคงดังก้องอยู่ ทหารเคลื่อนผ่าน เสียงเชียร์เงียบลง แต่ในความทรงจำของใครหลายคน ภาพของม้านั่งไม้เรียบง่ายและธงเล็กๆ กลายเป็นความทรงจำที่ไม่อาจลืมเลือน
ท่ามกลางเทศกาลประจำชาติ การกระทำเล็กๆ น้อยๆ ของช่างปั้นหม้อกลับมีส่วนช่วยเติมเต็มความสุขของชุมชนให้สมบูรณ์ยิ่งขึ้น ไม่จำเป็นต้องหรูหราอะไรมากมาย บางครั้งแค่เก้าอี้สักสองสามตัว ธงสักผืน หรือประตูห้องน้ำที่เปิดอยู่ ก็เพียงพอที่จะสะท้อนถึงความงดงามและจิตวิญญาณแห่งการแบ่งปันของชาวเวียดนามได้
และบางที นั่นอาจเป็นสิ่งที่สร้างความแข็งแกร่งที่ยั่งยืน ความสามัคคี ความเมตตา และมนุษยธรรม จากการกระทำที่เรียบง่ายที่สุด
Vtcnews.vn
ที่มา: https://vtcnews.vn/nguoi-dan-ong-lam-dieu-bat-ngo-giua-long-pho-co-trong-ngay-tong-hop-luyen-a80-ar961707.html
การแสดงความคิดเห็น (0)